Wat is het heerlijk om naar de zonnetuin te gaan.
Goed gekleed en met onze laarzen aan,
vertrokken we.
Na het maken van de adventskrans, zwermden ze uit.
Verder oefenen om pakjes in de schoorsteen te gooien.
Niet gemakkelijk, als we te hard gooien, is het te ver.
Als we niet hard genoeg gooien, is het niet ver genoeg.
Plots klinkt het : "Juf !!!! Ik kan niet glijden ! Met mijn laarzen lukt het niet."
Een andere kl. slaagt er wel in om met laarzen te glijden maar het gaat traag.
"Voeten omhoog dan gaat het sneller ! " roept Tiemen
van bovenaan de glijbaan.
Nog ergens anders : "Juf !!! Heb je mij gezien ? Kijk eens wat ik kan !"
Milou toont me trots hoe ze op de paal geklommen is.
Onmiddellijk komen enkele andere kls aangelopen om ook hun kunsten te tonen.
"Juf !!! De worm zit vast met zijn kopje. Kom snel mee !"
Ik heb geen flauw idee wat ik me daarbij moet voorstellen.
Als ik aankom is geen worm meer te zien.
"Zat hij dan toch niet vast ?"
"Neen hoor, hij is gewoon weer naar beneden gekropen."
Een beetje later een grote gil.
Ik ren er naartoe en wat blijkt : Moranne heeft een grote worm op een blad mee en enkele kls zijn bang.
Heel voorzichtig komen ze toch kijken, terwijl Moranne trots de worm toont want zij is niet bang.
Milou weet dat je dieren ook weer terug moet zetten waar je ze gevonden hebt, dus dat doen we.
Ze blijft er nog een hele tijd geboeid naar kijken.
"Wauw, hij is wel 6 kilometer lang", en ze toont me hoe ze dat meet.
Met haar vinger boven de worm meet ze de worm terwijl ze telt : "1, 2, 3, 4, 5 - 5 kilometer.
huh ? Daarnet was hij er 6"
We meten nog even of hij langer of korter is dan het wilgenblaadje dat er naast ligt. Hij is even lang.
Ondertussen hebben enkele kls het water ontdekt op de blauwe glijbaan.
Ik stel voor om bootjes te maken.
Onmiddellijk proberen ze met blaadjes. Dit is blijkbaar niet spannend genoeg want plots lopen ze naar boven en laten de blaadjes naar beneden glijden.
"Hé, die blijven drijven."
"En de mijne is sneller want hij is groter"
Ik vraag of takjes ook blijven drijven. Dat moeten ze even uittesten.
En... die takjes drijven.
In de zandbak hebben ze weer een wortel blootgelegd.
Als ik vraag wat ze doen, is hun antwoord : "We gaan die volgen."
"Hoe gaan jullie dat doen ?"
"We moeten verder graven."
"Waar gaat hij naartoe, denk je ?"
"Dat weten we niet, we moeten nog graven."
En ze gaan weer aan het werk.
Af en toe is daar wat ruzie want niet iedereen kan in de put.
Ik moet even tussenkomen om te kijken hoe we dat kunnen oplossen,
maar uiteindelijk raken ze er uit en maken de put wat groter
vooraleer ze hem dieper maken.
En dan kijk ik op mijn horloge.
Oei, we zullen snel moeten zijn of anders zijn we te laat voor de speeltijd.
Snel opruimen want we moeten nog onze laarzen uitdoen,
handen wassen en koek eten.
Wat is de namiddag voorbijgevlogen
en wat hebben ze weer veel geleerd van elkaar.
Zalig !
Daarom blijven we ook bij kouder weer naar de zonnetuin gaan.
Er ontstaat heel ander spel dan in de zomer,
dus leren we heel andere dingen.
En dat ze vuil worden..... dat moeten we erbij nemen....
dus... op maandag best speelkledij aan en laarzen mee.
Zoals een Zweedse spreekwoord zegt :
“Det finns inget dåligt väder, bara dåliga kläder”
“Slecht weer bestaat niet, slechte kleding wel”.
Wil je nog wat meer foto's zien ?
Klik dan HIER.
